Strona główna » O Instytucie » Działalność i historia Instytutu
Tematyka Badawcza
Do zadań Instytutu należy prowadzenie badań podstawowych i stosowanych oraz kształcenie kadr naukowych w wymienionych poniżej dziedzinach:
Kadra
Zatrudnienie w Instytucie Badań Systemowych PAN wynosi ogółem 128 pracowników, w tym w działalności naukowo-badawczej zatrudnionych jest 16 profesorów, 16 doktorów habilitowanych, 31 doktorów, 11 asystentów oraz 13 pracowników inżynieryjno-technicznych.
Kilku naukowców związanych z Instytutem zatrudnionych jest w renomowanych uczelniach zagranicznych bądź instytutach międzynarodowych. IBS PAN zatrudnia kilku uczonych z zagranicy, którzy uczestniczą w realizacji kierunków badawczych Instytutu.
Uprawnienia do nadawania stopni naukowych
Instytut Badań Systemowych PAN posiada uprawnienia do nadawania stopni doktora nauk technicznych i doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinach:
Od powstania Instytutu w wyniku postępowania o nadanie tytułu naukowego profesora nauk technicznych przed Radą Naukową IBS PAN 23 osoby uzyskały tytuły profesora, w tym 13 pracowników Instytutu. Stopnie doktora habilitowanego nauk technicznych Rada Naukowa IBS PAN nadała 38 osobom, w tym 15 pracownikom Instytutu. 142 osobom nadano stopnie doktora nauk technicznych, w tym 54 pracownikom Instytutu, 41 słuchaczom Studiów Doktoranckich IBS PAN oraz 47 pracownikom naukowym spoza Instytutu. Rada Naukowa przeprowadziła 6 postępowań nostryfikacyjnych stopni naukowych uzyskanych za granicą, w tym 2 stopnie doktora habilitowanego i 4 stopnie doktora nauk technicznych.
Najważniejsze osiągnięcia placówki
Do najważniejszych osiągnięć instytutu w ostatnich latach należy zaliczyć prace prof. dr. hab. inż. Olgierda Hryniewicza dotyczące statystycznej analizy nieprecyzyjnych danych statystycznych, prof. dr. hab. inż. Janusza Kacprzyka dotyczące podejmowania decyzji w warunkach nieprecyzyjności oraz wspólne prace z doc. dr. hab. Sławomirem Zadrożnym dotyczące wyszukiwania informacji na podstawie nieprecyzyjnych zapytań, prof. dr. hab. inż. Krzysztofa C. Kiwiela dotyczące metod i algorytmów optymalizacji nieróżniczkowalnej, prof. dr. hab. inż. Kazimierza Malanowskiego dotyczące warunków optymalności dla zadań sterowania optymalnego z ograniczeniami, prof. dr. hab. inż. Zbigniewa Nahorskiego dotyczące zasad rozliczania limitów emisji do środowiska zanieczyszczeń dla bardzo niedokładnych pomiarów emisji oraz handlu zezwoleniami na emisję w takich przypadkach, a także doc. dr. hab. Przemysława Grzegorzewskiego dotyczące podejmowania decyzji przy występowaniu niepewności losowej i rozmytej.
Dużymi osiągnięciami były też prace zakończone uzyskaniem stopnia doktora habilitowanego: doc. dr hab. Ewy Bednarczuk z zakresu stabilności parametrycznej zadań optymalizacji wektorowej, doc. dr. hab. inż. Piotra Holnickiego-Szulca z zakresu modelowania propagacji zanieczyszczeń atmosferycznych i sterowania jakością powietrza atmosferycznego, doc. dr. hab. inż. Wiesława Krajewskiego z zakresu metod wyznaczania optymalnych modeli uproszczonych dla złożonych układów dynamicznych oraz doc. dr. hab. inż. Andrzeja Myślińskiego z zakresu warunków koniecznych optymalności dla zadań optymalizacji kształtu układów nieliniowych o parametrach rozłożonych.
W zakresie wdrożeń należy wyróżnić prace zespołu kierowanego przez doc. dr. hab. inż. Jana Studzińskiego dotyczące komputerowych metod projektowania, modelowania i regulacji w sieciach wodociągowych i oczyszczalniach ścieków.
Wyniki większości tych prac były publikowane w renomowanych czasopismach zagranicznych.
Historia Instytutu
Instytut Badań Systemowych został utworzony Uchwałą Nr 9/76 Prezydium PAN i rozpoczął działalność 1 grudnia 1976 roku. Instytut jest kontynuatorem działalności następujących placówek naukowych Akademii: