Propozycja empirycznych modeli dynamicznych emisji gazów cieplarnianych na poziomie kraju

Waldemar Jęda, Zbigniew Nahorski

Kraje - sygnatariusze Aneksu I do Protokołu z Kioto zobowiązały się do corocznego raportowania emisji gazów cieplarnianych. Niepewność, obliczona dla agregatu emisji cząstkowych związanych ze wszystkimi procesami emisjotwórczymi, jest bardzo duża. W naszej pracy proponujemy dwie, alternatywne do powyższej, statystyczne metody szacowania niepewności całkowitych emisji, oparte na znanych procedurach przetwarzania danych: metodę splajnów wygładzających, oraz parametryczny model regresji ze zmiennym współczynnikiem. Obie zakładają gładki w istocie proces emisji. Metody zostały przetestowane na danych historycznych dotyczących emisji gazów cieplarnianych pochodzących ze spalania kopalin. Estymowane niepewności są jakościowo zgodne z wartościami raportowanymi, obliczanymi metodą propagacji błędów.

Słowa kluczowe: protokół z Kioto, emisje CO2, niepewności, splajny wygładzające, model regresji ze zmiennym współczynnikiem

Strzałka w
lewoSpis referatów, Pełny tekst PDF